Hiçbir şey olmamış gibi

DTP'nin kapatılması sonrasında yaşanan tartışmalar şimdilik son bulmuş gözüküyor. Milletvekilleri önemsedikleri tüm değerlendirmeleri alıp kararlarını verdiler. Nihai kararı verme hakkını kullandılar. Karar alış sürecinde ortaya çıkan tablo hangi açılardan başarı olarak yorumlanmalı, hangi boyutlarda daha dikkatli olunması ihtiyacı kendini hissettirmiştir? Nihai kararı tartışmaktan daha önemli olan işin bu boyutunu sağlıklı değerlendirmektir.

Parlamento içinde siyaset yapabilmenin önündeki tüm engeller devam etmektedir. Son hafta yaşadıklarımız bu engellerin adım adım kaldırılmasına yönelik bir ders çıkartmamızı sağlayacak mı ? Partilere yapılan yardım, seçim barajı, anti demokratik siyasi partiler yasası ve nihayet anayasa yeni gerilimler doğurmak üzere önümüzde bekliyor. En azından önümüzdeki günlerde milletvekillerinin ifade vermesi ve yargılanması krizini yaşayacağız. DEHAP davasının görüşülmesi ile yeni yasaklar gelebilir. Yargıtay Başsavcısı BDP için erken adım atarak kapatılan partinin devamı olmaktan dava açabilir.

Bütün bu riskleri ortadan kaldırma konusunda neler yapılmalıdır? Çözüm yanlısı olmakta ısrarlı olmak/hatta bizatihi çözüm sürecini yönetmek siyasetin görevidir. Siyasetin işlevselliği konusunda kritik belirleyici toplumsal krizleri çözmektir. Sistemin krizini çözen, ama toplumsal krizi görmezlikten gelen bir açılım açılım değildir. Siyaset bu anlamda bir amaç değil, araçtır. Sistemin beklentileri ile toplumsal beklentiler örtüştüğünde yapılacak olan bellidir ve bu tür adımlar genellikle kolay atılır. Ancak tersi olduğunda vazgeçilmezinizi doğru tanımlamak zorundasınız.

Gelinen noktada en azından gündemi belirleyici olma açısından elde edilmiş olan başarı, bundan sonra toplumsal kazanımlara katkı sunacak mıdır? Bu katkının, diyalog ve müzakere süreçlerinin inşasına ne yönde hizmet edeceğini hep birlikte göreceğiz. Bu yapıcı kararın kıymetinin bilindiği bir süreç mi yaşayacağız, yoksa hiçbir şey olmamış gibi davranma alışkanlığı devam mı ettirilecek?

Kürt siyasetinin açılım karşıtı bir yerde marjinalize edilme riski şimdilik engellenmiş gözükmektedir. Başka bir oyunun çok kısa sürede hayata geçeceğinden hiç şüpheniz olmasın. Bu oyun, daha çok tartışma süreçlerinde ortaya çıkan farkların tartışma ve kırılmaya evrilmesi olabilir. İkili siyaseti kontrollü biçimde götürmek zor ama önemli bir beceri olarak görülmelidir. Bunu başaramamanın bedeli ise doğal olarak ağırdır. Bundan kaçış olmadığını ama dikkatli olunmazsa maliyetin yükseleceğini bir kez daha hatırlatmak isterim.

Meclis'te kalma kararının taşındığı gazete manşetleri şimdiden önemli ip uçları veriyor. Övgü, eleştiriden daha tehlikeli bir oyuna dönüşme potansiyeli taşımaktadır.