AKP’nin demokrasiyi geliştireceğine ve özgürlükleri genişleteceğine inanan, daha doğrusu AB tarafından inandırılmış liberaller; AKP’nin son bir yıllık icraatı karşısında hayal kırıklığı yaşadı.
Şimdi, bu kesim siyasete yapacağı bazı müdahalelerle, siyaseten gericileştiğini düşündüğü AKP’yi demokratik adımlar atmak için zorlamaya çalışıyor. TV ve gazetelerde yazdıklarını, söylediklerini dinlerseniz ya da okursanız durum şöyle; derin devlet artık tıkandığını anladı ve demokratik bazı açılımlar yapmaya karar verdi, fakat bunu AKP’ye yaptırmak istemiyor, bunun için CHP eliyle demokratikleşme adımları atıyor. AKP, AB ve ABD ise Kürt sorununun çözümü için derin devletle anlaştı. Bunun için Barzani ve Talabani ile görüşülüyor. PKK silah bırakacak ve bir genel af çıkarılacak. Ermeni sorununun çözümü için de yakın zamanda önemli adımlar atılacak.
Liberaller yukarıdaki hayali siyasi atmosferi oluşturmaya çalışırken, bu tezlerini güçlendirmek için de bazı manevralar yapıyor. Devletin yapmakta zorluk çektiğini düşündükleri “Ermenilerden özür dileme” işine aydınların öncülüğünde milyonlara yaptırarak, devleti ve AKP Hükümeti’ni bu konuda adım atmak için rahatlatacakları iyimserliğini yaymaya çalışıyorlar. Kürt sorunu konusunda ise bir taraftan cezaevleri doldu taştı diye manşetler atarak bir genel af çözümünü ve DTP milletvekillerinin Barzani ile görüşmesini PKK’nin silah bırakmasına ilişkin diye duyurarak silahları susturma iyimserliğini yaymaya çalışıyorlar.
Liberal aydınların bu çabaları muhtemeldir ki iyi niyetli. Fakat, maalesef gerçekçi değil.
Siyasi atmosferin liberallerin iddia ettiği gibi yumuşadığına dair, liberallerin iyimser yorumları dışında bir belirti yok.
AKP, hem DTP’li milletvekillerinin Barzani ziyareti, hem de genel af konusunda sert, kesin olumsuz açıklamalar yapıyor. DTP’lilerin ziyaretini, PKK’ye silah bıraktırma amacıyla değil de, AKP ile PKK’ye karşı ortak politikalar konusunda yakınlaşan Barzani’yi bu yaklaşımından caydırmaya çalıştıklarını söylüyorlar.
CHP’nin “çarşaf açılımı” nın ise sadece yerel seçimlerde oy sayısını arttırmak için yaptığı herkes (“Baykal Gorbaçov olur mu?” spekülasyonu AKP yanlısı medyada uzun uzun tartışıldıysa da pek rağbet bulmuşa benzemiyor) tarafından kabul ediliyor.
AKP’nin AB ve ABD baskısı ile demokratikleşeceğini hayal etmek aslında siyasi gelişmeleri iyi tahlil edememektir. Kapitalist dünyanın krizi derinleşiyor. Kapitalizm krizlerini hiçbir zaman demokrasiyi genişleterek çözmeye çalışmamıştır. Yunanistan’daki eylemler bütün AB ülkelerini alarma geçirmiştir. AB ülkeleri Yunanistan benzeri eylemler bizim ülkemizde ne zaman başlar sorusuna cevap arıyor. Güvenlik tedbirlerini sıkılaştırmayı tartışıyor. Türkiye’de ise resmi rakamlara göre 2 milyon beş yüz bin olan işsiz sayısının önümüzdeki sene 500 bin artarak üç milyonu bulacağı iktisatçılar tarafından söyleniyor. Yari, iktisatçıların tahmini işsizlik sayısının yüzde yirmi artacağı yönünde. İşsizlik artıp, emekçilerin gelirleri azaldığında halkta homurdanmalar başlar. AKP’nin gerici, baskıcı pozisyonundan bir milim geri adım atmaması, hükümetin krizi çözme konusundaki politikalarını açıkça gösteriyor.
Yani, liberal aydınlar iyi niyetli iseler ham hayal peşindeler. Fakat, yerel seçimler için AKP tarafından manüple edilmeleri olasılığı da yabana atılmamalı.
Kriz koşullarında, hem ekonomik hakların elde edilmesi ve korunması, hem de demokratik hakların korunması ve genişletilmesi halkın birleşik örgütlü mücadelesi ile mümkün olur.
Yani, Kürt sorunu çözülecekmiş gibi gösterilme yerine, sorunun çözümü için kitlesel mücadelelerin örgütlenmesi, demokratik ve ekonomik hakların korunması için emekçi kitlelerin sokağa çıkması gerekir. O koşullarda AKP’ye destek için gündeme getirilen bazı girişimler, halkın mücadelesinin geliştirilmesi için gündeme getirildiğinde amaca daha uygun olacaktır.
Haberler
Yukarı çık