Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucuları ile bu güne kadar süregelen yöneticileri, 85 yıllık süreçte; Kürtleri, Alevileri ve Lozan Antlaşması gereğince azınlık olarak kabul edilen diğer vatandaşlarının “ileride sorun çıkartırlar, başımızı ağartırlar” kaygısını hep taşıdılar. Bu kaygılarından dolayı, asimile etme çalışmalarını her zaman ön planda tutmuşlardır. Tek tip toplum, tek tip inanç dayatmasıyla bu güne kadar getirdiler. Bu gün ise, toplumun büyük çoğunluğu bu sistemden memnun olmadığı görülmektedir. Neredeyse tüm ömrünü yasaklar koyarak geçirmektedir.
Bu yasakçı zihniyet, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşundan bu güne kadar hala devam etmektedir. Yani, Osmanlı’dan daha beter bir yasakçı zihniyetin olduğunu söylemek, abartılı olmaz. Esasen Osmanlı zihniyeti hiç değişmedi. Hani derler ya; “Osmanlı’da oyun çok…” Aynı şekilde isminden başka cumhuriyetle hiç bir ilgisi bulunmayan Türkiye’nin rejiminde de oyun çoktur. Önce inkar ve yok et, eğer bunu başaramazsan asimile et. Ne yazık ki, ülkemiz şu anda bu durumdadır.
Bilgi çağında hala her gün onlarca internet siteleri sudan bahanelerle kapatılmaktadır. Yine, İmralı cezaevi yönetiminin baskılarına karşı DTP öncülüğünde meydanlarda demokratik tepkilerini ortaya koyan Kürtlerin üzerine ateş açılmakta, yüzlercesi de göz altına alınarak, tutuklanmaktadırlar. Hala sorunu zor ve baskı ile halledeceğini sanıyorlar. Böyle giderse, o çok korktukları bölünme fobisi gerçeğe dönüşebilir.
Demokratik Cumhuriyeti oluşturmakla bir çok önemli sorunun çözülmesi mümkün olduğu halde, yetkililerin bunu yapmayarak, ülkeyi bölünme eşiğine getirmelerini hala anlamış değilim! Kürtlerin ayrılma hakları olmakla birlikte, bölünmenin Kürtlerin yararına değil, tam tersi zararına olduğunu düşünüyorum. Bunun yüzlerce nedenleri vardır. Ancak, kendi iç sorunlarını dış güçlere havale etmenin hatası sonucunda ve Kürtlerin iradesi dışında bölünme gerçekleşirse, ona da hazırlıklı olmak durumundadırlar. Umuyor ve diliyorum ki, böyle bir durum gerçekleşmez.
Daha önceki yazılarımda da belirttiğim gibi, bir ülkenin yönetiminde sadece isminin cumhuriyet olması hiç bir işe yaramaz. Cumhuriyet sisteminin evrensel kuralları vardır. Bunlardan en önemlisi, olmazsa olmaz şartlarından bir tanesi, demokrasinin tüm kurallarıyla işletilmesidir. Hak ve özgürlüklerin demokrasi çerçevesinde kullanılmasıdır. Bu çerçevede başta Kürtler olmak üzere, tüm halkların kendi dilini ve kimliğini özgürce her alanda kullanabilmelidir. Yine başta Aleviler olmak üzere, toplumun her kesiminde din ve inanç özgürlüğü sağlanmalıdır. Kısaca, demokratik bir cumhuriyet sistemine gereksinim vardır.
Haberler
Yukarı çık