kEditor

Yalnız Dünyam

KARANLIK DÜNYAMI AYDINLATAN,
AY IŞIĞINDA,YAKAMOZLAR ALTNDA
MARTILARIN HER KANAT ÇIRPIŞINDA,
AKLIMDA SEN VARDIN, BEDENİMDE SEN

BİR GÖÇMEN KUŞ MİSALİ,BAŞKA BİR YERDE
DALGALARI İZLER,ROTASI AŞIKLAR ADASI,
KENDİNİ KAPTIRMIŞ, KARANLIK SAHİLDE,
BİR SEN YOKTUN BİRDE AYDEDE

UFKA DOĞRU ÇOK UZAKLARA
YANLIZLIĞIN VERDİĞİ YORGUNLUĞU,
DENİZDEN GELEN İYOT KOKUSUNU,
SAHİLE VURAN DALGA SESLERİNİ

YILDIZLAR VARDI, BİRSEN YOKTUN YANIMDA

İstiyorum

Çok uzaklardan matem havası eser, sessiz ve derinden
bandırmadan limandan el sallayarak uğurlamışım,
hayal gibi silueti gözlerimin önünden geçiyor,
bir an rüyadayım diyorum, gerçek olmasın diliyorum.

Dalgaların sesiyle birden irkiliyorum,
gözlerimin pınarlarından içime akıyor yaşlarım,
istediğim gibi ağlayamıyorum.....
fenere doğru yürürken,kurduğumuz hayalleri hatırlıyorum,
İçimdeki sitem dahada belirgenleşiyor,
boğazıma bir şeyler saplanıyor, bağırmak, haykırmak istiyorum

Ama sesimi bir türlü çıkaramıyorum,
karabataklar gibi denize bir dalsam,
bir daha çıkmasam diyorum
kendimi denizden kayalara vuran dalgalara bırakmak istiyorum...

Hasretim

Yalnızlık, hüzün doludur günlerim,
Çok uzaklardan, çarpar bu yüreğim,
Bir an olsun, orda olmak istiyorum,
Hasret kokan eyvanda son bulsun gözlerim.

Belki bir daha göremem diye,
Toprağını avuçlarımda saklarım niye,
Bir özlemdir sılaya, bizler ırağız diye,
Gerisi yalandır her gün özleriz diye

Sessiz kalır dudaklar gecenin ortasında

Mat karanlık sulara benzer gözlerin...
Alıp götürür bedenimi nemruda
Güneşin doğuşu ve batışı olursun
Tenime her dokunuşunda

Sessiz fırtınalar kopar yüreğimde
Sığamazsın bir köşeye...
Bir mermi hızında savrulursun
Engel tanımaz yüreğin

Kar etmez kelepçeler duvarlar
Yağmurum olursun...
Tane tane düşersin tenime
Ben olursun, bende var olursun ülkemde

Aşk olursun toprağıma mavi sonsuzlukta
Aşkın kendisi olursun YAŞAMDA...

İskender'e Mektup

Elinde titrek bir fener
Şiire eğildi
Hafifçe itti arkadan biri
İmgeye gömüldü
Yüzüne bulaşanları aşka ve özgürlüğe tuttu
Ve oturup mektup yazdı;

Bana övgüler dizme şair
Mazlumluğuma
Mahpusluğuma
Kederlenme mahkumluğuma
Sebebi durdukça dünyanın
Sebebi olacak zindanın
Varsa hükmü kılıcının
Kedere değil
Kadere sapla

Ey şair
Çiğ bir vicdan eksik bırakır dizelerini
Dizme öyle
Acılarımızı derleme
derleyip kaleminde demleme
Sen yine yeniden
Uzak acılara yaz şiirlerini
Uzak isyanlara diz övgülerini

Bu kadın
Yüzünde "şaranpel çiçeği" açmış
Divane deli kız
Yüreğini çıkarmış bu gün
Birikili öfkesini,
Özlemini
Öyle birkaç küfür savurup
Kaçmayacak gözyaşına
Restini çekmiş
Rahmini kazımış
Sen yoksun orada
Seni büyüten endometrik sıvı yok
Er, erk, erkek üreten ne varsa.

Ah iskender
Taktın dilime bu onmaz şiiri
Üfledin küle
veda edip savruldu
içindeki köze.
bu ateşten fayda yok
yakar -seni de-
bu yürek hep yarım boşalır
külü gider közü kalır
on derdini döker biri kalır
neden üfledin küle
Köz tutuşur
Külün kalır

Ah iskender
Kanla karılmış cevher
Kılıçla derlediğin aşklar
Sızlar durur hala bin yerinden
Mızrakla ektiğin inanç
-demirden, etten-
mızrakla iş görür hala
kanatır durur derinden.

Acının ve sevincin
Varlığın ve hiçliğin
Çırılçıplak konuştuğu çığlık
Bu dağ kızınındır iskender
Henüz kozunu paylaşır seninle
Tarihe saldığın hemcinslerinle
Ölümü öptürdüğün gözleri
Aşk olimpiyatları düşlüyor
Akropol'un geleceğine.

Bu kadın bugün
Bütün duvarları yıkar
Hemcinsinde giyinmiş erkekten tiksinir
Olmazsa kendini yakar
Bu kadın yurt olmaz ceninine
Rahminde büyüyen esaret düşük yaptı
Yurt olmaz askerine
Askersiz çağın şafağına imza attı.

Ey iskender
Ardılların at koşturuyor hala
Kanla yazdığın doğu masalına
Boynumuzda senin ipin
Acımızda senin ilmeğin
Senle dolu yaktığın kütüphaneler
Sen olmaya hevesli tüm generaller

Ülkem
Kadına benzetiyor herkes seni
Kimine tanrıçasın
Kimine yosma bedeni
Kaç iskender aldın koynuna
Kaç kılıç çekildi saplandı bağrına.

Ülkem
Sen mi tutundun ağıda
Ağıt mı dolandı boynuna
Özgürlük halende pençe izi var
Kanadında ihanetin ki
Al düşümü sur kanına
Kan ki ırmakların kadar tanıdık sana.

Demiştin
İsyan yok, ayakları yere basan
Aşk yok, kanatları yerde gezen
Çığlığın değdiğinde çığlığımıza
Dans edasında tırmandık görkemini
Rüzgarın öptü anlımızı
Biz sarhoş öptük tenini

Büyük iskender
Küçük iskender
Filozof bulaşmış cengaver
Sen beni değil
Mahkumluğumu sevdin
Kelepçeli iken düşlerim
İhtimal dışı iken niyetlerim
Sevme acılarımı
Akan nehirlerimi sevme
Sonunda illet var
Fetihsel cinnet var, sevme

Ülkem, saçlarında tanrısal ışıltılar
Bakışlarında prangasızlık
Dudağında havva'ya bin selam
Mihnetsiz yürüyor ufka
Eteklerinde şen çocuklar
Şiirsel düşler taşıyor yarına

Ey iskender
Kaderi dize getirmiş semender
Bu kadın seni kandırdı
Söz attı sana bir yandan
Başka ütopyaya gül attı;
Toplayıp yeryüzünden tüm tahtları
Özgürlük düşüne ateş yaptı.

Selver Yıldırım / 2004

Aşksız Doğmasın Çocuklar

1
Bir evet kadar yakınım sana
Bir hayır kadar uzak.
Kim bilecek oysa
Giden bir ömrün toplamıdır iki hece
Kalanın fermanı olsan da olmasan da .

yinede, suretleri yaşamın
söküp alınır gibi duvardan
sökülüp atılmıyor hafızadan
ya günlerime akacak cismin
ya benliğime resmin.

2
Bir acıları unutma kadar yakınım sana
Bir ihanet tanıklığı kadar uzak
Ben tüm yaşamı doldurmak istiyordum seninle
Sen içindeki canavarı doyurmak istiyordun benimle

Ve sevda
Hep yanlış adreslerden
Hep buruk
Suçlu
Ayrılıyordu dünyamızdan

Düşünsene, kaç milyarıncı versiyonuyuz bu filmin
Şarkılar, şiirler, kitaplar
Bizi anlatır da
Bize öğretmez.
Kırılınca anlıyoruz;
Her insanın başı kendi taşına çarpar
Çarpınca anlıyorum
Aşk bağrında ihaneti saklar da
Saklayacak bağrı yoktur ihanetin aşkı.

3
Bir otobüs yolculuğu kadar yakınım sana.
Biletsiz yolcu kadar uzak.
Otuzunda kırılıyor fayım
Yıkılıyor bir bir saflıklarım
Bir 'gerçek' enkazında
Can çekişiyor niyetlerim
Ben can çekişiyorum.
Çığlığıma yardım değil duyduğum
Tozlu bir aksi seda.
Otuz yaşım miladım oluyor
Milattan önce
Pembe-mavi bir saflık
Tüm dünyayı kucaklıyorum.
Milattan sonra
Siyah-beyaz bir bilinç
Kucağıma sığmıyor yanlızlığım.

4
Yedi kapı açılması kadar yakınım sana.
Bir gardiyan kilidi kadar uzak.
Yine de kapılar değildir alıkoyan
Kilitler değil
Yüreğin kaç kilometre uzak bana
Hangi tünel
Hangi firar beni ulaştırır sana

Sen politika ile kirlenmiştin
Ben seninle
Senin gözünü hırs köreltmişti
Benimkini sen
Erkil putların vardı
Benim zincirlerim
Köyümüzden, şehrimizden, genlerimizden kalan.

Gözlerinin derinine bakıyordum
Gözlerini kaçırıyordun
Bir gazete yazısı geliyordu aklıma
"Hoşlanmaz erkekler
gözlerinin derinine bakan kadınlardan"
Anlıyordum
Aşksızlıktı çağımıza bakan
Gizlendikçe gözlerinin derininde yalan
Aşkta yalan.

5
Bir firar kadar yakınım sana
Dur ihtarsız bir ölüm kadar uzak
Tehlike çemberleri örülüyor çevremde
Bir cadıya dönüşüyorum
Her bakış, her yürek bir avcı
Avlanıyorum kansız.

Kansız olmuyor sana gelişim
En çokta kanarken özlüyorum
Kimse görmüyor
Ruhun kanaması renksiz
Kimse duymuyor
Ruhun çığlığı sessiz
Ve şairlik güçsüzlükmüş aslında
Onuru kalkan
Giremediği kapılardan
Kendine dönüş yapan.

6
Bir imza kadar yakınım sana
Bir karar kadar uzak
Hep tersini yaptığım kararlar alıyorum
Kararı ebedi yasanın ne, bilmiyorum.
Tanrısal iğfali ruhun diyorum
İncir yapraklarını yetiştiremiyorum.

Yenilgi kokuyor bu kibir, bu gurur
Dervişleri kıskanıyorum.
Yenilgilerden zaferler yüreklerinde
Kederlerle örselenmez mutluluklar
Ve ben artik düşü okyanus bir ırmak değilim
Okyanusum, düşleri kıyılarla boğulan
Sınırlari vuruyor öfkelerim
Kırıyorum
Yıkıyorum
Duruluyorum
Bir sevda gömülüyor içime
Ben gömülüyorum kendime.

7
Barış kadar yakınım sana
Müebbet kadar uzak
Bir bomba patlayacak sanıyorum
Bir uçak bombalar yağdıracak her an
Hep çatışmadayım rüyalarımda
Kolları, bacakları kopmuş insanları kurtarıyorum
Hep tutukluk yapıyor silahım
Ölecekken uyanıyorum.
Bilgi, sanat, söz değil
Son bir umutla rüya satmak istiyorum
Biliyorum
Doygunluk noktası savaşın
Kana bulanmasıdır rüyaların.

8
Bir an kadar yakınım sana
Sonsuzluk kadar uzak
Kendi düşlerimin tanrısıyım
Savaşları kaldırıyorum önce
Bilcümle eşitsizlikleri sonra
Zıtlar gerçekten birlik oluyor
Uzaylılara yenilmiyoruz.
Varoluş bir muamma değil
Saklanmıyor bizden ilahlar
Bilen yok, masal ne, düş ne
Ölüm, lisanüstü bir yaşam.

Olmayacak düşleri dişliyorum
Takılı kalıyor bir mayından arta kalan protezlerim
Dişsiz, düşsüz olmuyor
Bir dişçiye gidiyorum
Bir düşçüye gidemiyorum.

9
Özel bir fahişe kadar yakınım sana
Bir azize kadar uzak.
Bitmeyecek bu araf
Bu mahşeri sorgu bitmeyecek
Ne cennete yetecek sevaplarım
Ne cehenneme günahlarım
Hep seni isteyecek baştan çıkmış yanım
Hep seni itecek vicdanım
Duymayacak ne çağ, ne tanrı
Kendime kalacak isyanım.
İçimde yönsüz öfkeler
İkilemsiz yaşamları özleyeceğim
Savaşsız- barışsız
Şeytansız- meleksiz
Vicdansız,
Namussuz,
Tabusuz
İhanete ihanet edilmiş
Kehanete aşk ekilmiş.

10
Kendim kadar yakınım sana
Sen kadar uzak
"Kavuşmak ölümüdür aşkın" diyorlar
Yani aşksız doğuyor tüm çocuklar
Düşün, bir yüzyıla kaç savaş sığar
Kaş yüzyıla bir peyganber
Kaç bin yıldır ihanette
Doğuran rahme erkekler
Ve kaç bin yıldır kadın
Gayri resmi müebbetlik çeker
Bilmezsin belki
Maldan, mülkten, silahtan önce
Çobansızda yaşadı sürüler
Bir av kanıydı damarlardan akan
Birde aybaşı kanı
Belki de bu yüzden kadın
butun kanamalardan nefret eder
belkide bu yuzden
Ölümü değil, yaşamı besler
Belki de bu yüzden
Şimdilik HOŞÇA KAL
Aşksız doğmasın çocuklar.

Selver Yıldırım / Aralık 2001 - Erzurum

Tut ki gecedir

Gider olduk ben ve hasretim apansız uzak diyarlara
Hasretim oldun sevdim seni.....
Gece üstümüze çöker zamansız
Gözlerinle buluşmak usulcana
Sarılmak imkansız, imkansız oldu

Tut bırakma ellerimi.....
Belki de bu gozlerinle son buluşmam
Sonsuz ovalar derin vadiler sıralanacak
Ve yol çizgileri bir bir uzaklaştıracak beni senden

Tut ki gece saçlarını tarar oldu
Ayrılık rüzgarları esti
Yanlız bir ağacın dallarından kopan
Tut ki gece isyandır...

Suskun

Hayal etmek seni
Sen olmadan
Her nefes çekişimde tüm dokunuşları
İlk sevmeleri usulcana yaşamak
Yaşayamadığımız yaşamı , unuturcasına...
Tutunmak geceye bir yıldız gibi
Yakamozlar gibi düştün yüreğime
Üstümüze doğar günün ilk ışıkları
Hafifce dokunur tenine, dudaklarına
Çığ düşmüş gözlerimize
Donuk kalır soluk bir sonbahar gecesi gibi
Titrer tüm bedenimiz
Sonsuz bir mekana yayılmış
Uçurumlar ortasında kaldım
Yine yalnız... yine suskun...
Suskunum sana
Al götür yüreğimi
Derin vadilere sonsuz ovalara götür
Yüreğim suskunluğa isyanda
Yüreğim dağlara isyanda
Suskun gecede gözlerim sende....

Rutinleşmiş Tüm Hayatlara

Ne zaman, ne de sular
Sebeptir, rutinleşmiş hayatlara
Sebebi elerimizde gizlidir,
Umutsuz ve mutsuz hayatların

Bir döngüdür aşklarımız, ellerimizle kendimizi evirip çevirdiğimiz
İnanılması zor; Ama kendi aşklarımızın katiliyiz
Kendi hayatlarımızın cinayetini işleyen
Söylenmesi zordur, lakin söyleyeyim
Tüm hayatların sırrı sulara;
En çok kalbimizi vuruyoruz
Daha çok kalbimiz yaralı
Kendi ellerimizle

Rutinleşmiş hayatlara;
Rutinleşen yaşam değil, kendi ellerimiz
Tenimiz
Dudaklarımız
Ve de gözlerimiz
Döner dururuz, durur döneriz bir rutin döngü içinde
Ve tüm tutanaklarda kalbimizin katili kendimiz aranırız..
Tüm tutanaklar bizi arar..
Kendi katilimiz diye..

Rutinleşmiş hayatlara:
Ellerini oku..
Boynumuza asılı gümüş levhada yazılı
Kader, bizim değil oysa..
Biz diye bellediğimiz..
Biz diye bu denli sarıldığımız..
İsyanım yok bu gece rutinleşmiş hayatlara.. Hayatıma..
İsyanım sadece Paris'li bir geceye...

Eğer Gidersen

Eğer gidersen;
yenilmişliğim olur bu sokaklar
kediler kime sığınır ?
çocuklar kime ağlar ?

Eğer gidersen;
dilsizliğim olur bu ezgiler
sazlar kime çalınır ?
notalar kime dans eder ?

Eğer gidersen;
parçalanmışlığım olur geceler
yıldızlar kime gülümser ?
ay kime doğar ?

Eğer gidersen ;
yarım sende kalır...
bende giderim...
aksine ve hep sana doğru

Eğer gidersen...

Ben Seni En Çok

Ben bu şehri en çok geceleri sevdim,
Ve geceleri bu şehirde en çok seni sevdim

Ne zaman kendimden kaçsam
Yalnızlığımı arasam
Demir alsam bilinmez bir limana doğru
Ağladım,,,gözlerin düştü aklıma
Döndüm sana sığındım

Ben bu şehrin en çok gecelerini sevdim
Ve gecelerinde bu şehrin en çok seni sevdim

Ne zaman bir yağmur yağsa
Deniz yakamozla ışıl ışıl olsa
Gölgesiz arkadaşlarımın siluetini görsem
Hüzünlendim,,,türküler düştü aklıma
Söyledim sana sığındım

Ben seni en çok geceleri sevdim
Ve geceleri seni en çok bu şehirde sevdim

Gitme

Titrek bir mum alevi gibi dokunduğum sevgili sevgili..
Sar beni çocukça;
Sarıl bana, sonsuzluğa taşı..
Hayal et..
Uçurum kenarında bir boşluk, nedir?
Bu durumda ne oluyor?
Hepimiz yoksa kendi uçurumumuzda mı birbirimizi çağırıyoruz??
Sen yine de dur, gitme...

Geceler boyu beklediğim sevgili..
Bilirmisin yağmur altında beklemek nasıldır?
Bir kez olsun ıslak bir dokunuşla, dudaklarına dokunmak,
Ilık nefesinle hafifçe kulağına "seni seviyorum" demek,
Hissetmek toprağı...
Çamur olsa da, oturmak seninle
Yağmur tanelerinin saçlarından yüzüne süzülüşünü izlemek,
Ellerimle yüzünü hissetmek,
Uzanmak bir yol ortasında,
Yağmurun yüzüne çarpması,
Tüm saflığıyla yıkaması,
Her şeyi doğal hala getirmesi,
Ağaçları, taşları, dereleri toprağı canlandırması...

Dur gitme,
Bir yağmur tanesi gibi süzül yüreğime..
Gözlerime..
Tenime,
Yüzüme
Ve dokun dudaklarıma
Bu kez kal gitme...
Bırakma gecenin ortasında beni sensiz.
Adresim,
Toprak, yağmur ve yüreğinde saklı kalsın..
Gitme...

Gözyaşlarımda Islanıyorsun

Bir atlı gidiyor
Sessiz bir şarkı dudaklarında
-makamı hicaz-
Toynak izlerini ardında bırakarak
Gidiyor şarkılarda susarak
Perdesiz akşamlardan geceye çıkıyorum
Kendine dönüyor yalnız zaman
Ben peşinden bakıyorum

Bekleyip geceye değdiği yerde
Geceyi öpüyorum kafiyesiz şiirlerle
Şimal rüzgârları anlatıyor suların yalnızlığını
Ağlıyorum
Bir atlı geçiyor gözyaşlarımda ıslanarak
Peşine düşüyorum bir veda şarkısının
Bütün ayrılıklara ulaşıyorum
İnanmak zor
Bütün şarkılar ayrılığı anlatıyor susuyorum

Geçiyor atlı
Sesini yüzüne asarak
Geçiyor hiç başlamamış bir aşkı yarıda bırakarak
Gece buruk bir şarap gibi, havada efkar
Bir veda şarkısı dinliyorum
Makamı Kurdili hicazkâr